متن بیانیه انجمن هدا که توسط خانم غلامی در مراسم تجلیل شهدای دایمیرداد و بهسود قرائت شد
ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون
این جلسه بمناسبت بزرگداشت از شهداء مظلوم و گمنام دیاریست که طی بیش از دو قرن متمادی رنج تجاوز و چپاولگری های متواتر و طاقت فرسا را گاهی توسط جباران حاکم و زمانی هم توسط ایادی بی بند و بار آن بنام کوچی ها متحمل گردیده اند. اما این مردم غیور هیچگاهی تن به ذلت نسپرده، بلکه بر عکس در طول تاریخ اینرا ثابت کرده اند که هر بار هجوم قوی و سازمان یافته دشمنان وطنش را پاسخ دندان شکن داده و شرمسار به عقب برانند، و درین راستا هر بار متحمل خسارات سنگین و قربانیها گردیده اند که تازه ترین نمونه اش هجوم کوچی های مسلح در روزهای اخیر بوده که با مقاومت جانانه اهالی غیور دایمیرداد و بهسود مواجه گردید .
بدین مناسبت انجمن هم اندیشی دانشجویان افغانستان- هدا اولا این جنایات هولناک را شدیدا تقبح نموده و ثانیا شهادت عزیزان ناشی ازین جنایات ننگین را به وارثان شهداء ، شما حضار گرامی و ملت نجیب خویش تسلیت عرض میکند.
چقدر دشوار است زندگی در پرتو دیار خشکی که جزء با رمه داری در دامنه ی کوه های آن دیگر هیچ راه و مجراهای مدنی و عملی دیگری برای تامین معشیت وجود ندارد، نه در آنجا شهریست نه فابریکه ای ، نه خبر از سرک پخته است نه از شفاخانه ای، نه در آنجا زمینهای پهناوریست نه ماشین قلبه ای، نه در آنجا بازار است نه کدام تجارتخانه ای ! مردمیست که در برابر مهاجمین بیگانه پرست و بیگانگان مهاجم به جرم مقاومت حق طلبانه اش در طی بیشتر از دو قرن، از شهرها و زادگاه های اصلی شان رانده شده و در دامنه کوههای بابائی اش سکنا گزیده اند، اما این مردم نجیب و قهرمان زادگان دامنه های پر افتخار کوه های نازنین بابا بجای کشت چرس و خشخاش، دزدی و ترور، و دیگر مجرا های در آمد ننگین و ضد منافع ملی به پرورش حیوانات اهلی ، کشاورزی، دامداری و مالداری و کسب روزی حلال از راه های شرعی و قانونی می پردازند.
اری هموطن! چقدر رنج آور است داستان زندگی مردمیکه در طول تاریخ حیات اجتماعی شان جز خدمت صادقانه بوطن و دفاع از کیان کشورشان و زندگی مسالمت آمیز توام با تلاش وزحمت در راه ترقی و آبادانی وطن به چیزی دیگری نمی اندیشیده اند، آنهائیکه مدافعین راستین وطن و از وارثان اصلی کابلستان قدیم اند بایستی هر سال توسط گروپهای مجهول الهویه که نه تذکره تابعیت دارند نه خدمت سربازی و پاسداری از وطن را انجام داده اند و نه بکدام وجاهب دیگر ملی احتمام ورزیده اند مورد تاخت و تاز قرار بگیرند، اما دولت مردان و سیاست مداران آن کشور بجای حل هر چه عاجل و اساسی این معضله، قضایا را سطحی گرفته و بدون اینکه کدام اقدام عملی ای در راستای جلوگیری از تجاوزات گروپ های مسلح بی بند و بارکوچی انجام دهند، قضایایی فرعی را در اولویت قرار داده چه حتی بطور تلویحی ویا غیر مستقیم بعضی ها مستقیم پشتیبانی شانرا از طالبان کوچی تبار اعلام نمودند .
آری برادر و خواهر گرامی! درد ما درد تاریخ دوصد ساله است، دو صد سال مردم ما شاهد ظلم اجتماعی،سیاسی و فرهنگی بوده است، حاکمان مزدور با هدایت های دشمنان وطن هرگونه مظاهر علمی ، فرهنگی و تاریخی ما را ویران و نابود کردند، دروازه های مراکز علمی را بستند، شخصیت های علمی کشور مان را ظالمانه بقتل رساندند، در کل باید گفت که هرقاعده ای را که میتوانست بنیاد انسانی داشته باشد، تا بر اساس آن یک ملت با عزت تشکیل گردد را نابود کرده اند، بخصوص طالبان که میراث خوار پدیده شوم استعماری چون (عبدالرحمن خان) میباشد، مروج تطبیق همان پالیسی فرهنگی عبدالرحمن خانی است .
درینجا من بعنوان یک فرد پیشنهاد میدهم که با ایجاد ارتباطات صمیمی و مستحکم واتخاذ موضع گیریهای واحد ومشترک در قبال سرنوشت مان صفوف مان را هرچه بیشتر از پیش فشرده ساخته و با وحدت و همدلی هر گونه توطئه دشمنان مشترک مان را هشیارانه خنثی نمائیم و ازینکه امروز درین گرد همائی بزرگ شرکت ورزیده و دین ملی و دینی تانرا ادا نمودید از خداوند رحمان برای همگی تان اجر بزرگ آرزومندم.
در پایان یک بار دیگر انجمن هم اندیشی دانشجویان افغانستان- هدا شهادت مظلومانه جمعی از مردم غیور دایمیرداد و بهسود را به امام زمان (عج) ، شما حضار گرامی و به خصوص به بازماندگان شهدای عزیز تبریک و تسلیت عرض مینماید و برای شهدا علو درجات و برای بازماندگان صبر و بردباری توآم با پاداش اخروی را از خداوند بزرگ خواستار است.
وسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
وطنم باز دلم هوای تو کرده است، تورا می خواهم با تمام مناره ها و کاخهایت، تو را می خواهم با بودا و بندهایت.